Протокол генеральной визитации Беларучской церкви

Протокол генеральной визитации Беларучской церкви Успения Девы Марии (Минский уезд Минской губернии) 1819 г.

Из документа следует, что новое здание храма было построено незадолго перед 1773 г. на месте старой обветшалой церкви. Деньги и строительные материалы предоставил пан Францишек Оборский, крайчий Минского воеводства.

 

Вёскі Малыя і Вялікія Гаяны

Наваколле вёскі Гаяны згадваецца ў дакументах, пачынаючы з XVI ст. у 1551 годзе, як уласнасць Давыда Багданавіча Тоўкача i ў 1567 г. у пoпice войска ВКЛ, як землі, якія ляжаць на тэрыторыі Менскага павета Вялікага княства Літоўскага. Таксама Гаяны згадваюцца крыху пазней ў 1582 годзе ў Актах Віленскай Камісіі т. 36стар. 116. Заявленіе о покраже лошади съ Гоянского поля, при чемъ следы привели въ им. Павловичи.. У то час гэтая вёска (і некаторыя найбліжэйшыя) адносіліся да Беларуцкага маёнтку. Паводле актавых кніг Менскага градскага суду ў канцы XVI ст. мястэчка Бяларуч з найбліжэйшымі вёскамі прыналежылі княгіні Алёне Друцкай-Горскай.

 

Відагошч

Безыменная рачулка, пятляючы між пагоркаў, упадае ў вялікую сажалку, якую жывіць разам з паводкавымі водамі. Тут, па сучаснай дамбе, з металічнай па «вінту» засланкай, паміж бетанаваных берагоў i аж за граду ўзгоркаў праходзіць дарога з Відагоршчы ў Маркаўшчыну. А з правага боку застаюцца руіны старой цагельнай будовы. Сцены таўшчынёй у паўтара-два метры, скляпеністае паўсутарэнне, квадратныя невялічкія, перацягнутыя каванымі кратамі, акенцы — усё гэта каркас некалі вядомага відагоршчскага вадзянога млына.

 

Пераправа ля вёскі Рудня

Вёска Рудня (Лагойскага раёна) знаходзіцца на добра абжытым сухім левым беразе ракі Гайны. На яе правым, больш забалочаным беразе, як у мінулыя часы, так і зараз ніякіх пасяленняў не было. Да бліжэйшай вёскі Барысаўшчыны адсюль на прамую болей за пяць кіламетраў, а па дарогах — у паўтара — два разы далей. Тым не менш, нягледзячы на такую незаселенасць тамтэйшых месцаў гэта пераправа мае старую гісторыю і яе роля, магчыма, значна большая, чым мы можам меркаваць.

 

Astrashytski Haradok and the Tyszkiewicz

On the way from Minsk to Lahojsk, a picturesque small town with a melodious name Astrashytski Haradok, whose history goes back centuries, is spread out over the banks of a small forest stream Usyazha. Counts Tyszkiewicz lived here for many centuries. The surroundings of Astrashytski Haradok hide lots of interesting things and tell us stories, about the dim and distant past, that poured out of the mouths of old-timers.

 

Легенда про Плещеницы

Недалеко от села Плещеницы бил из земли родничок. Вода в нем была чистая и холодная. Смотрели за родником, словно за живым существом. К роднику приходили и молодые люди, и старые. Детей все поучали, чтобы ничего плохого здесь не задумали сделать. Так проходили столетия. Да вот однажды все-таки случилась беда.

 

Деревня Камено и её камень

Древнее село расположилось на правом берегу Вилии, у границы Вилейского и Логойского районов. Через него проходит старинный Долгиновский тракт. В центре Камено, метрах в ста от реки, в огороде одного из крестьянских дворов лежит огромный камень. Немалая часть этого сухопутного айсберга находится в земле.

 

Знішчаныя населеныя пункты Лагойскага раёна

Населеныя пункты Лагойскага раёна (у сучасных межах), знішчаныя ў час Другой сусветнай вайны з усім насельніцтвам.

 

Page 3 of 8

Главная страница - Logoysk district