Свято-Никольская церковь в Логойске

В конце ХIV в. в Логойске действовал уже православный монастырь освященный в незапамятные времена во имя Св. Иоанна Предтечи. Когда в 1387 г. польский король и великий князь литовский Ягайло наделял своего брата Скиргайлу земельными владениями, дабы заручиться его поддержкой в борьбе с Витовтом, то среди прочих поселений, пожаловал ему и Логойск. Именно в связи с этим пожалованием в дарственной грамоте упоминается монастырь Св. Иоанна Крестителя. Со стороны Ягайло он обеспечивался достаточным содержанием.

   

Catholic Church of St. Casimir in Logoysk

In 1609, Alexander Yuryevich Tyszkiewicz, the grandson of the founder of the famous magnate family, adopted Catholicism and to mark the transition to the Latin rite he founded the Catholic Church under the title of the Nativity of the Blessed Virgin Mary and St. Casimir in Logoysk. The temple was built on the hill over the river Gayna. Then it was a small wooden church, which burned during the war with Russia in 1655, but newly constructed it was destroyed during the Swedish invasion in 1706 once again.

   

Старинный Логойск

Логойск впервые упоминается в автобиографическом произведении «Поучение», которое было написано известным древнерусским князем Владимиром Всеволодовичем Мономахом (1053-1125 гг.). Это произведение создано около 1117 года как завет, урок жизненной и государственной мудрости князьям. Мономах вспоминает про свои многочисленные походы по Руси, по степям и по Европе. Но в произведении не названо ни одной даты.

   

Лагойск вачыма Паўла Шпілеўскага

Выдавецтва «Полымя» перавыдала буйную работу аднаго з вядомых навукоўцаў XIX стагоддзя Паўла Шпілеўскага «Падарожжа па Палессі і Беларускім краі». П. Шпілеўскі родам з Беларусі, закончыў Менскую гімназію, затым Пецярбургскую духоўную акадэмію. Выкладаў славеснасць у Варшаве, а пазней стаў пастаянным супрацоўнікам шэрагу пецярбургскіх перыядычных выданняў. Вядомы ён і як пісьменнік, з’яўляецца аўтарам шэрагу апавяданняў, аповесці «Цыганёнак», п’есы «Дажынкі». Шмат увагі надаваў П. Шпілеўскі вывучэнню народнага быту, апублікаваў нямала буйных нарысаў, этнаграфічных артыкулаў, гістарычных і філасофскіх прац. Вучоны аб’ездзіў шмат якія раёны роднага краю, наведаў шмат гарадоў, іншых населеных пунктаў і даў іх апісанне.

   

Археалагічная спадчына Лагойшчыны

Лагойская зямля багата на археалагічныя помнікі: курганы Задор’еўскага, Бяларуцкага, Астрошыцкага, Янушкавіцкага сельсаветаў, гарадзішчы Каменскага і Прусавіцкага сельсаветаў. Гэтыя сведкі мінуўшчыны да нашага часу застаюцца таямніцамі, да якіх не дакранулася ні водная рука археолага.

   

Старыя вуліцы Лагойска

Нямногія жыхары Лагойска, напэўна, ведаюць, якія назвы насілі вуліцы нашага горада, напрыклад, у першай палове XX стагоддзя. Дакладна вядома з архіўных крыніц, што ў 1927 годзе іх было толькі шэсць: Савецкая, Камунальная, Камсамольская, Смалявіцкая, Барысаўская, Прафінтэрна і тры завулкі: Завозерскі, Банны і Чырвоны Роў.

   

Логожск взят

Логожск взят. Брячеслав. Изяславль хитростию взят. Мстислав, князь изяславской. Изяславль разорен. Давид, князь полоцкий, изгнан. Рохволд Борисович, князь полоцкий. В то ж время Мстислав, великий князь, видя полоцких князей великое беспокойство, что области, данные братьям и сынам его, непрестанно нападая, разоряли, послал на них братьев своих четырьмя путями.

   

Правда о партизанах. Часть 4

Пытаясь попасть в партизанский отряд, многие женщины вовсе не стремились «бить врага». «Наши славные девушки-партизанки», как их называли в отчетах, выполняли функции обслуживающего персонала. Они стирали и чинили одежду, ухаживали за скотом и лечили людей. Этой доли можно было избежать, удачно «выйдя замуж». Командир или комиссар обладали неограниченной властью. По их приказу любой крестьянин обязан был снять с себя единственные сапоги, а партизан — пойти на опасное задание, чтобы раздобыть женщине командира шелковые чулки.

   

Page 2 of 5